W “Teorii Po” przeprowadzono eksperyment myślowy, polegający na rozpędzeniu dwóch jednakowo naładowanych cząstek (np. elektronów) do prędkości relatywistycznych, co umożliwia zrównanie się sił odpychania elektrycznego z siłami przyciągania grawitacyjnego tych cząstek oraz pozwala m.in. na wyznaczenie masy planckonu, masy kolapsara “Po” oraz pozostałych ich parametrów. Eksperyment ten wyznacza także granicę Szczególnej Teorii Względności Einsteina dla relatywistycznych cząstek.

Podwójny Wszechświat, stworzony z materii i antymaterii, determinuje najmniejszy kolapsar - cząstka “Po" oraz “antyPo”. Dwa kolapsary “Po” wirują wokół wspólnego środka ich mas po dozwolonych orbitach, co stanowi podstawę zjawisk kwantowych w czasoprzestrzeni kwantowej, gdzie planckony zawierające w sobie "cząstki Po" i "antyPo" stanowią próżnię.

Parametry "Po" (indeks "Po" - "●") tj. masa "Po" - M●=1,088 image1.png 10-8kg, promień "Po" - R●=1,616 image1.png 10-35m, kwant długości = długość fali komptonowskiej = 2R●, kwant czasu = czas oddziaływania "Po" - t●=1,077 image1.png 10-43s, energia masowa "Po" - E●=9,78 image1.png 108J, kręt "Po" - K●= ½ image1.png ħ=5,263 image1.png 10-35J image1.png s, przy czym E● image1.png t●=ħ - określa zasady nieoznaczoności w fizyce. Stałe fizyczne odzwierciedlają właściwości kolapsara ”Po”, np. prędkość światła jest jego drugą prędkością kosmiczną, stała Plancka jest jego krętem, a długość Plancka jego promieniem, etc.

Wszechświat fizyczny determinuje siedem odpowiednio symetrycznych oddziaływań (ß) oraz siedem grup cząstek: grawitacyjne (grawitony), słabe (bozony W i Z), elektromagnetyczne (fotony i leptony), silne (piony oraz mezony i hadrony), oraz nadsilne kwarkowe (kwarki i gluony), nadsilne preonowe (preony i gluony), oddziaływanie "Po" (kolapsary "Po" i planckony). Z kolapsarów “Po” i “antyPo” będących podstawowymi i niepodzielnymi cząstkami, zbudowane są wszystkie tzw. cząstki elementarne i fundamentalne.

Każde z siedmiu oddziaływań (ß) posiada swój ładunek zależny od masy kolapsara “Po", gdzie qß= image2.pngimage1.png 2M●. Ładunek zaś określa energie oddziaływań i masy cząstek oraz siły oddziaływań. Np. ładunek elektronu zależy od masy kolapsara “Po", gdzie e= image3.pngimage1.png 2M●.

Oprócz znanych, istnieją stałe bezwymiarowe, tj.: krotności masowe cząstek, intensywności oddziaływań zależne od krotności masowych cząstek, krotność planckonowa Wszechświata, gdzie image4.png =(4 image5.png )3=5,355 image1.png 1060, gdzie " image5.png " to intensywność oddziaływania "Po", gdzie krotność ta wyznacza masę Wszechświata MW= image4.pngimage1.png 2M●=1,165 image1.png 1053kg, promień grawitacyjny Wszechświata RGW= image4.pngimage1.png 2R●=1,731 image1.png 1026m, czas rozszerzania się Wszechświata TW= image4.pngimage1.png t●=5,774 image1.png 1017s = 18,3 mld lat.

Parametry "Po" określają grupy kolapsarów oraz determinują dozwolone kolapsary we Wszechświecie, oraz wskazują na istnienie podwójnego Wszechświata - składającego się z kolapsara Wszechświata oraz kolapsara antyWszechświata.

Gęstość kolapsara “Po” jest graniczną gęstością każdego kolapsara - “osobliwości” oraz początkową gęstością kolapsara Wszechświata w czasie Wielkiego Wybuchu.


Pobierz wersje demonstracyjną książki